Laatste nieuws
Geen voornaam? 550 euro boete. Per dag (09 May 2012)
28 en 29 maart 2012: Vallenduuk Advocaten op Transport & Logistics Beurs (13 March 2012)
Geen giro uit Leeuwarden, maar cel in Oostenrijk! (27 February 2012)
Archief per jaar
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005
2004
2003
2002
2001
Voer a.u.b. een woord in om te zoeken.
Euforie vakbonden inzake Mooij overdreven
Haarlem - 9 augustus 2011
Wat onder de rechter is, ligt tegenwoordig ook op de virtuele straat. Nu de euforie lijkt toe te slaan aan werknemerszijde, toch een paar opmerkingen. Ik stond niet te trappelen om de publiciteit te zoeken. Immers had cliënt de zaak verloren, terwijl ik er redelijk van overtuigd was dat FNV geen belang zou hebben bij een procedure. Het ging immers om de arbeidsvoorwaarden van een aantal niet leden van FNV; Poolse chauffeurs in dienst van een buitenlands bedrijf. De FNV construeerde een belang op basis van algemeen geformuleerde hemelbestormende idealen in hun statuten. De kantonrechter vertaalde dat nogal kort door de bocht in het afdwingen van de algemeen verbindend verklaarde CAO tegenover eenieder. Daar kom ik nog wel op terug in beroep. De wijze waarop de kantonrechter bij Nederlands recht uitkomt is doorwrocht maar op enige punten discutabel. De kantonrechter stelt dat bij de gedetacheerde werknemers geen rechtskeuze was gedaan voor een bepaald nationaal recht. Dat leidde eronder meer toe dat hij tot de aanwijzing van Nederlands recht kwam. Een feit is dat in de overgelegde overeenkomsten voor Pools recht was gekozen, hetgeen FNV ook als uitgangspunt nam. De kantonrechter is daar al over aangeschreven.
Een ander punt is de toepasselijkheid van het Verdrag van Rome (EVO). Pas eind december 2009 trad een nieuwe Europese verordening in werking die anders dan EVO meer uitgaat, van waaruit de activiteiten worden aangestuurd. Toen waren de Poolse chauffeurs na de staking al weg. Voor hen had deze nieuwe regeling geen betekenis. EVO heeft als hoofdregel dat het recht van het land geldt, waar de arbeid gewoonlijk wordt verricht. De uitzondering, waar Mooij zich op beriep, is, dat als de arbeid gewoonlijk wordt verricht in meerdere landen, dan geldt het land waar de werkgever is gevestigd, dus Polen. Stel dat de redenering van de kantonrechter juist is en dat Nederlands recht van toepassing is, dan is er een tweede opvallende onjuistheid. Maar dat is een oordeel van de rechter die in beroep moet worden aangevochten. Op een onbegrijpelijke grond – nl. Mooij als bestuurder van beide bedrijven had dat moeten weten, omdat hij Nederland kent - zo zegt het vonnis, dat niet de ABU-CAO (mits ge-avvd) maar de ge-avvde CAO Beroepsgoederenvervoer moet worden toegepast. Dat is onbegrijpelijk. Zeker omdat de kantonrechter Mooij Polen als formele werkgever (uitzendbureau) aanmerkt.
Dan nog de vraag waartoe is Mooij veroordeeld? Mooij is niet veroordeeld om de geëiste schadevergoeding van € 7.500 aan FNV te betalen. Als FNV geen schade heeft geleden is het in beroep interessant te vernemen waarom de kantonrechter toch tot onrechtmatige daad heeft geoordeeld. Wel heeft de rechter als verklaring voor recht gezegd dat de gedetacheerde Poolse chauffeur volgens de Nederlandse CAO Beroepsgoederenvervoer moeten worden beloond (tenzij geen avv). Verder moet het bedrijf in Nederland na de betekening van het vonnis nagaan of het Poolse uitzendbureau wel de CAO toepast. Dus Mooij Oost-Europa BV moet dat controleren. Daarbij stelt Mooij vast dat het wel of niet zo is. Vervolgens heeft de rechter bepaald, dat als FNV schriftelijk verzoekt om gegevens waaruit blijkt dat de toepasselijke arbeidsvoorwaarden worden toegepast, Mooij die moet geven. Op het niet verstrekken staat een dwangsom van € 1.000 per geval. Mocht Mooij gegevens verstrekken die uitwijzen dat de toepasselijke arbeidsvoorwaarden niet zijn toegepast, dan is aan het vonnis voldaan. Mooij moet tenslotte proceskosten betalen van € 1.200.
Het is dus wat te vroeg om te spreken over ‘grote gevolgen’, zoals FNV doet. `
ยป Terug naar het nieuwsoverzicht
