Laatste nieuws

Geen boete langs de weg in Oostenrijk (17 January 2012)

Uitbreiding naar 8 advocaten (04 January 2012)

Fijne kerst en een spetterend 2012 ! (16 December 2011)

 

Archief per jaar

2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005
2004
2003
2002
2001

 

Voer a.u.b. een woord in om te zoeken.

Minister De Geus wil weten hoe het zit

Haarlem — 4 november 2005

De voorzitter van Altro Via heeft persoonlijk een brief ontvangen van Minister Aart de Geus. Dat komt omdat de SP opgestookt door FNV Bondgenoten in de Tweede Kamer vragen heeft gesteld over Altro Via en de Login-CAO. Omdat de Minister toch niet alle antwoorden wist heeft hij geschreven dat hij het zou gaan vragen. Dat is gebeurd en erbij werd verzocht of er binnen twee weken kon worden geantwoord. Waar gaat het over? Artikel 9 in de Login-CAO’s heeft de aandacht getrokken van FNV Bondgenoten. Zij zien er een niet gerechtvaardigd onderscheid naar nationaliteit van werknemers. Wat staat er precies? Er staat een kan-bepaling, nl de werkgever mag de buitenlandse werknemers die gewoonlijk hun arbeid in eenzelfde ander land als Nederland verrichten, belonen conform de arbeidsvoorwaarden in dat land.
De bepaling van artikel 9 is in feite de neerlegging van het principe van artikel 6 lid 2a EVO-verdrag. Immers al als de arbeid gewoonlijk wordt verricht in een bepaald land, de dwingendrechtelijke voorwaarden in dat land van toepassing zijn. Daarmee zou de Nederlandse vervoerder die aan de grens van Duitsland zijn bedrijf uitoefent elke chauffeur – dus ook zijn Nederlandse - die voor het grootste deel van de dag zijn arbeid over de grens uitoefent, moeten belonen volgens het Duitse arbeidsrecht. Dat is feitelijk al heel lang zo. In ieder geval sedert het EVO-verdrag voor Nederland in werking is getreden en ook voor die tijd lag deze regel vast in de rechtspraak op het gebied van internationaal privaatrecht. De Nederlandse bedrijven pasten die regel echter nooit toe, voorzover deze hem al kenden. Niemand viel daarover. De chauffeurs hadden Nederlands loon. De werkgevers wisten het niet of vonden het lastig om Duitse arbeidsvoorwaarden toe te passen. En de  Duitse autoriteiten die formeel dwingendrechtelijke bepalingen zouden kunnen afdwingen op basis van hetzelfde Verdrag, maakten er geen punt van, zolang niet die arbeidsvoorwaarden uit Nederland lager zijn.

In de praktijk van het wegvervoer dient zich al langere tijd het fenomeen aan dat veel buitenlandse chauffeurs worden aangetrokken tot Nederlandse arbeidsvoorwaarden, omdat deze beter zijn. Deze voortreffelijke arbeidsvoorwaarden hangen nu als een molensteen om de nek van de sector. Bij de buitenlandse chauffeur die in dienst bij de Nederlandse vervoerder gewoonlijk zijn arbeid verricht in het buitenland geeft art 6 lid 2a EVO-verdrag alle ruimte om die chauffeur te belonen conform de buitenlandse arbeidsvoorwaarden van zijn thuisland waar hij gewoonlijk zijn chauffeurswerkzaamheden uitvoert. Onlangs is door Vallenduuk Advocaten een procedure tegen de Stichting NCG in hoger beroep gewonnen. Wat de Minister nu wil is dat het woordje ‘buitenlandse’ wordt geschrapt. Hierdoor ontstaat gelijkheid van behandeling, hetgeen betekent dat nu ook de Nederlandse chauffeur die gewoonlijk in (eenzelfde) ander land zijn werk verricht, zal worden beloond volgens de normen van dat land. De Nederlandse chauffeur zal hier niet blij mee zijn.

 

» Terug naar het nieuwsoverzicht