Vallenduuk Advocaten | Interview Familiebedrijf Vallenduuk advocaten (HD)

Download hier het rapport 'Alleen op de wereld' over het tragische lot van veel beroepschauffeurs die vaak onschuldig in buitenlandse gevangenissen (voornamelijk Frankrijk) verblijven.

Haarlem 8 mei 2010 - Haarlems Dagblad
door Kees van der Linden

De secretaresse neemt op met " Vallenduuk advocaten" want Vallenduuk & Vallenduuk & Vallenduuk is geen gehoor. Bovendien is het kantoor geen maatschap van gelijke partners, maar een BV met vader Han Vallenduuk aan het hoofd als directeur. Behalve zijn twee dochters werkt in zijn bedrijf ook een schoonzoon als advocaat. Zijn zoon onderhoudt het computernetwerk, een neef is stand-by voor kluswerk en - last but not least- zijn echtgenote doet de financiele administratie.

Een familiebedrijf in de advocatuur, dat kom je niet veel tegen. Je hebt de Friese tweeling Wim en Hans Anker en de gebroeders Moszkowicz, maar dan heb je het in den lande wel zo'n beetje gehad. Het Haarlemse kantoor Vallenduuk is een fenomeen. De zaken gaan goed. Onlangs verhuisde het kantoor van het Soendaplein naar en schitterend pand op het vernieuwde terrein van de voormalige Ripperdakazerne, waar de personeelsleden - na jarenlang op spaarzame meters te hebben gezeten - nu werken in fraaie kamers met veel glas.

Secretaresse Sandra Blom behoort niet tot de clan, maar kent de Vallenduukjes goed. " Ze houden werk en prive gescheiden, ik merk nooit wat van wrijvingen. De groep is heel hecht; er wordt gezamenlijk geluncht aan een grote tafel en er zijn vaak uitjes. Als opvallende karaktereigenschappen hebben ze gemeen, dat ze zich ergens in kunnen vastbijten. Dat is wel zo handig voor een advocaat. En ze zijn ijdel. Ze zien er graag verzorgd uit. Voordat ze de deur uitgaan, kijken ze nog even in de spiegel of alles goed zit".

Dochter Valerie (28), op haar 21ste al beedigd, was ooit de jongste advocaat van Nederland. Hoewel ze veel strafzaken doet, is ze net als haar vader goed thuis in het wegvervoer. "Nogal wat clienten van ons krijgen boetes opgelegd vanwege de rij- en rusttijdenwet. Dat zijn vaak leuke zaken om te doen. Laatst nog had ik en taxibedrijf met vier werknemers dat een boete had gekregen van 110.000 euro. Daar heb ik een ton van af weten te pleiten. Dat moest ook wel, anders had dat bedrijf kunnen sluiten. In dienst treden bij haar vader ging bijna ongemerkt. Eerst maakte ze het kantoor schoon, toen werd ze secretaresse, later deed ze juridische ondersteuning en liep ze stage. " Mijn man, toen mijn vriendje, werkte er al. Hij zei, je kan altijd nog weggaan als het niet bevalt. In het begin heb ik het idee gehad dat de Orde van Advocaten er terughoudend tegenover stond. Het advies luidde toen, zou je niet beter stage lopen op een ander kantoor. Maar dat heb ik niet opgevolgd. Sterker nog, ik vond het zo leuk, dat ik mijn jongere zus Marsha er warm voor heb gemaakt."

Conflict
Met je familie moet je wandelen, niet handelen, luidt het spreekwoord. Valerie: "Als er een conflict uitbreekt in een familiebedrijf, wordt het snel heel groot. Maar zoiets hebben we gewoon nog niet meegemaakt. En zo lang het goed gaat, gaat het goed. Als mijn vader en ik het oneens zijn en ik merk dat we in de vader-dochterrol vervallen, dan zeg ik: " We zijn hier niet thuis" En dan lossen we het professioneel op.
Haar man Patrick Bobeck (33) ziet in elk geval een groot voordeel van zijn dienstverband bij zijn schoonvader. Lachend: " Op zondag hoef ik niet bij mijn schoonouders op bezoek, die zie ik doordeweeks al" En dan serieus:" In het begin dacht ik wel, als je het met de dochter van de baas aanlegt, neem je een risico. Gaat het mis, dan ben je in elk geval een van de twee kwijt. Maar goed, het leven is nu eenmaal niet zonder risico's. Mijn schoonvader laat me trouwens heel vrij, het is een goede baas die niet de hele dag over je schouder meekijkt. Het feit dat het bedrijf goeddeels gerund wordt familieleden biedt legio voordelen, legt Patrick uit. " De computerapparatuur wordt verzorgd door Ragnar, een zoon van mijn schoonvader uit een eerder huwelijk. Die is er altijd meteen, daar hoef je echt niet op te wachten. Beter kun je het niet hebben. De technische dienst is in handen van neef Kees. Je belt en hij staat al voor je neus."

Binnenkort nemen Patrick en Valerie de directie van het bedrijf over; vader Han gaat het rustiger aan doen. Valerie: Het is de bedoeling dat ook Marsha in de directie komt. Voordeel van een BV is dat het teamwerk is; je gaat samen voor het resultaat. Bij een maatschap is het toch zo dat mensen in de eerste plaats voor hun eigen omzet werken en de kosten delen".

Reserve
Marsha (26) is net als haar oudere zus langzaam het bedrijf in gerold. Aanvankelijk met de nodige reserve. " ik had toch meermalen horen zeggen 'je gaat toch niet bij je vader werken'. Maar toen ik hier eenmaal zat, wilde ik blijven. Juist omdat je familie bent, floep je er iets sneller uit dan tegen een gewone baas. Dingen worden altijd uitgesproken. Als ik hoor wat mijn studiegenoten voor moeilijkheden ondervinden, dan ben ik blij dat ik dat allemaal niet heb. Zij moeten zich groot houden om goed over te komen. Altijd vragen ze zich afwat hun kantoorgenoten denken over hun prestaties, of over hun persoonlijkheid. Nou, daar ben ik nooit onzeker over. Ik vraag me nooit af wat collega's van mij vinden." " Ik ben wel eens tegen mijn vader uit mijn slof geschoten. Ik was al afgestudeerd, toen we samen naar een klant gingen. Na afloop van het beraad zei hij waar die klanten bij zaten tegen mij: ' Nou dat was toch weer leerzaam'. Zo van, ik leer het allemaal aan mijn dochter. Daar heb ik wat van gezegd."

Advocaat Birgit Hes (29) werkt op het kantoor, maar is geen familie. " Al ga ik wel close met ze om, dat komt omdat Marsha en ik tijdens onze studie roomies waren. Nadelen aan het werken met een familie zie ik niet, of het moet zijn dat ik niet tegen de baas kan zeggen: ' Nu even stoppen, Pa'. Valerie en Marsha zijn daarin vrijer."

Han Vallenduuk zelf is ingenomen met zijn succesvolle bedrijf. "Al is het soms lastig om los te komen van mijn echtgenote die de administratie doet" meldt hij vrolijk "Maar zet dat maar niet in de krant, haha". Opzet is het nooit geweest, vertelt hij. " Het is zo gegroeid, van het een kwam het ander. Ik was zelfs stomverbaasd dat mijn dochters rechten gingen doen". Het binnenhalen van zijn eigen bloed zorgde voor een stevige structuur, ontdekte hij. " Stagiaires gaan voor een paar honderd euro meer al gauw bij een ander werken. Of ze stoppen na een paar jaar." Het arbeidsethos in zijn zaak is hoog. "De bereidheid om alles te doen is hier belangrijk, iedereen is er steevast voor negen uur. Bovendien hebben we hier geen slemppartijen. We drinken niet, dat is op andere kantoren wel anders."

De inmiddels landelijk befaamde strafrechtadvocaat Esther Vroegh werkte ooit bij Han Vallenduuk, maar heeft nu haar eigen maatschap met Robert Mesland. " Ik kon daar niet doorgroeien, maar ik vond het een fantastisch bedrijf. Je kunt wel blase doenover zo'n familie, maar het midden- en kleinbedrijf in Nederland draait bijna helemaal op families. Mijn eigen vent heeft ook een bedrijf met zijn eigen broer" En dan plechtig: " Veel maatschappen - waarbij ik Mesland & Vroegh nadrukkelijk niet meereken - kunnen jaloers zijn op het geconsolideerde en stabiele karakter van Vallenduuk Advocaten"